Een makelaar aan de gracht, woonhuis wordt kantoor aan huis




Aan de Plompetorengracht oostzijde staat een op het oog moderne woning. Het blijkt één van de oudste aan de gracht. 




Gerardus Johannes Boereboom (1896-1980) koopt het huis in 1929. Volgens het kadaster is hij koopman en makelaar. Het pand wordt verbouwd, althans, het wordt voorzien van een geheel nieuwe voor- en achtergevel, de voorgevel die het nu ook nog heeft. Het huis heeft ook een achterhuis, dat wordt vrijwel gesloopt waardoor er weer een plaats ontstaat. Boereboom begint op dit woonadres een kantoor aan huis van “N.V. Woningbureau Utrecht”. Hij koopt panden, verhuurt ze, verkoopt ze en is als modern makelaar ook assuradeur van bijbehorende verzekeringen.

Plompetorengracht 23 met de
oudere kluis aan het water in 2012
Deze foto is uit circa 1910 
van Joh. A. Moesman (HUA 26439)
Advertenties van het Woningbureau of Centraal Woningbureau staan regelmatig in de lokale courant. Hij handelt tevens in panden. Bijvoorbeeld Ridderschapstraat 2 wordt gekocht op een openbare veiling in 1924 en vijf maanden later doorverkocht met een behoorlijke winst. Het Woningbureau gaat in 1937 failliet. Boereboom meldt in een advertentie dat zijn zaken gewoon doorgaan, het bureau was slechts geregistreerd op zijn adres.
Direct na de oorlog krijgt Plompetorengracht 23 een andere eigenaresse, bewoners blijven de familie Boereboom. Na haar overlijden in 1949 wordt het pand teruggekocht door Boereboom en blijft de familie nog tot 1963 eigenaar en bewoner.

Waarom is dit huis een van de oudste? De Plompetorengracht is circa 1393 gegraven en dit achterste deel voorbij de Molenstraat is al vroeg bebouwd, het voorste deel van de gracht is nog in gebruik bij het Wittevrouwenklooster. Pas in de 16e eeuw worden huizen van vakwerkbouw met veel hout vervangen door huizen van steen. Pand voor pand worden de oude huizen vervangen door gemetselde panden op ruime kelder en kluizen. Dat gebeurt niet tegelijk, maar met soms grote tussenpozen.
In 1598 wordt houtkoper Henrik Spijker de Veer eigenaar van dit pand. Pas na die tijd is er sprake van een huis op deze plaats met een kelder en een kluis tot de gracht. Lange perioden wordt het huis verhuurd, bijvoorbeeld door erfgenamen van de kopers. Maar net zo vaak zijn de eigenaren oudere echtparen die er zelf gaan wonen en het huis weer in een goede staat van onderhoud brengen.

Over oud bewoner en Jan Step is nog iets te vertellen. In 1751 is hij eigenaar geworden. Ruim twintig jaar woont hij in het huis. Jan overlijdt zonder vrouw of kinderen. Hij heeft de bestemming van zijn nalatenschap verschillende keren vastgelegd in een testament. Uiteindelijk bepaalt hij in 1771 dat Anna de Waal zijn bezit zal erven, zijn dienstmaagd. Het jaar daarna komt hij te overlijden. Anna de Waal verkoopt het pand aan de gepensioneerd kruidenier Meelboom.

Voor meer geschiedenis: het pand is in de 19e eeuw naaiatelier geweest van modiste Seilberger. In de 20e eeuw stond vele jaren naast het huis een school.